Mijneboek

Op m'n tweeëntwintigste ben ik op een schoolproject naar Rome gegaan. Ik zou vier weken blijven. Het werden twintig jaar.

In die twintig jaar heb ik leren koken zoals Italiaanse vrouwen koken: niet voor de calorieën, maar voor de maaltijd. Eenvoudige spaghetti met tomaten van de markt. Vis met citroen en olijfolie. Niets uit een pak. Niets gehaast. Geen 'mag-niet'.

Toen ik in 2016 terugkwam in Nederland was ik geschokt. Niet door wat we eten, maar door hoe we eten — met schuldgevoel, met een telapparaat erbij. Bijna alle vrouwen die ik sprak waren bezig met afvallen. En bijna geen van hen was gelukkig met haar lichaam.

Dit boek is wat ik wou dat iemand mij had gegeven toen ik vijfentwintig was. Drie jaar lang heb ik gewerkt aan honderdvijftig recepten die direct uit de Italiaanse keuken komen — en die toevallig ook precies zijn wat een vrouw na haar veertigste nodig heeft om in balans te blijven.

Geen dieet. Geen tellen. Geen schaamte. Gewoon eten zoals de Italianen al eeuwen weten.